Βγάλτε μια κόλλα χαρτί!
SHARE:

Ήταν πραγματικά η πρώτη τόσο αντιπαραγωγική εμφάνιση του φετινού ΠΑΟΚ. Είτε αυτό ήταν απόρροια εντολών, είτε κόπωσης, είτε αδυναμίας, δεν μπορούμε να το κρίνουμε από τώρα. Δυστυχώς θα χρειαστεί να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της φετινής προσπάθειας, ώστε να κρίνουμε το επίπεδο ετοιμότητας της ομάδας.
Σίγουρα, οι συνεχόμενες νίκες, η πρωτιά και ο πρωταθλητισμός, δεν… έρχονται μόνα τους. Συνεπικουρούνται από άγχος, κούραση, αγωνία και έλλειψη σιγουριάς συχνά. Ο Δικέφαλος, που πλέον έχει αναγκάσει τους πάντες να τον αναγνωρίζουν ως… συνδιεκδικητή του τίτλου, πρέπει όχι μόνο να μάθει να μην παραπατάει, αλλά και να αυτοπροστατεύεται.
Μέχρι τώρα, οι εκτός έδρας εμφανίσεις ήταν εξαιρετικές. Πιθανώς λιγότερο εντυπωσιακές σχετικά με τις εντός έδρας, αλλά σίγουρα αποτελεσματικές. Τόσο στον Πλατανιά, όσο και στο Αγρίνιο, η ομάδα δεν έδειξε κανένα αρνητικό σημάδι. Κόντρα στον Εργοτέλη όμως, είδαμε σαφώς κατώτερο ποδόσφαιρο επιθετικά, πολλά λάθη και μια έλλειψη ενέργειας.
Αυτό το τελευταίο στοιχείο είναι που προβληματίζει περισσότερο. Διότι, η ξεκάθαρη έλλειψη διάθεσης για τρέξιμο και πίεση θα μπορούσε να είναι και απόρροια πλάνου. Όταν όμως συνδυάζεται με σχετικά… μαζεμένους τραυματισμούς κόπωσης, αλλά και πολλά ανούσια λάθη στη μεσαία γραμμή, τότε αρχίζουν τα ερωτηματικά σχετικά με τη δυνατότητα της ομάδας να συνεχίσει στους γνωστούς ρυθμούς.
Δυστυχώς δεν υπάρχει χρόνος για θεωρίες. Το δύσκολο τεστ κόντρα στη Φιορεντίνα αλλά και τα επόμενα με «πράσινους» και αστέρα Τριπόλεως, έρχονται για να κρατήσουν άπαντες σε εγρήγορση. Είναι η κορυφή του βουνού, σε αυτό το στοίχημα που μπήκε (αλλά και «βάλαμε» σ αυτή τη στήλη από την αρχή), την παραμονή στην κορυφή μέχρι τα Χριστούγεννα, που πλέον φαντάζουν ως λύτρωση για το υπόλοιπο της σεζόν. Ο ΠΑΟΚ πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να αντέξει ως εκεί. Και, μετά τα τρία αυτά παιχνίδια, ο δρόμο γίνεται λίγο πιο κατηφορικός ως τα «πιτς».
Στην Κρήτη ο ΠΑΟΚ έπαιξε μάλλον συντηρητικά. Με σχετικά λίγες τελικές ενέργειες, ακόμα πιο λίγες ομαδικές επισκέψεις τα αντίπαλα καρέ και λιγότερα από 15’ όμορφων προσπαθειών, το 0-2 μοιάζει πλασματικό. Αν όμως αντιπαραβάλλουμε την μάλλον θετική αμυντική λειτουργία της ομάδας, τις πολύ λίγες επισκέψεις των αντιπάλων στη περιοχή μας και τις ακόμα λιγότερες φάσεις που δεχτήκαμε, τότε αρκεί ένας χαρισματικός επιθετικός για να υπογράψει μια πολύ σημαντική νίκη.
Τα πρωτοσέλιδα γράφουν για πρωτιά. Προσωπικά, νομίζω ότι πίσω απ όλο αυτό το πανηγύρι του πρωταθλητισμού, μπαίνουν ξανά οι βάσεις για πολύ σημαντικότερα πράγματα. Η δεδομένη προσμονή για νίκες εντός-εκτός έδρας, το σχεδόν «φυσιολογικό» σερί νικών, το γεγονός πως ξεχνιούνται και πάλι ορολογίες όπως «κακή νοοτροπία» κλπ, είναι στοιχεία απείρως σημαντικότερα όχι μόνο για τους παίκτες αλλά για το σύλλογο γενικώς, μετά από μια μάλλον καταστροφική τριετία.
Στο επερχόμενο παιχνίδι κόντρα στη Φιορεντίνα, είναι κοινό μυστικό πως σχεδόν όλοι θέλουμε να δούμε αρκετούς αναπληρωματικούς. Με βάση την εικόνα του πρώτου αγώνα, λίγοι πιστεύουν σε διπλό με σετ παιχνίδι. Προτιμότεροι λοιπόν, λένε, οι ξεκούραστοι αναπληρωματικοί. Εδώ που τα λέμε, η παρουσία Μαντούρο, Μάρτενς, Τζαβέλλα κλπ, δεν βλέπω το λόγο να απογοητεύει ως επιλογή για τη Φλωρεντία.
Το σημαντικότερο είναι πως άπαντες περιμένουν μια συνέχεια νικών στο πρωτάθλημα. Όσο λοιπόν η ομάδα μοιάζει κουρασμένη και οι τραυματισμοί χτυπούν την πόρτα μας, τόσο οι άλλοι θεσμοί θα μοιάζουν χρυσές ευκαιρίες για διάφορους παίκτες που ψάχνουν την ευκαιρία τους. Για ορισμένους από αυτούς μάλιστα, το δίμηνο που ήδη διανύουμε, είναι η τελευταία μεγάλη ευκαιρία.
Μετά την Κρήτη λοιπόν, το μεγάλο τεστ άρχισε.
Βαθμός αγώνα : 5/10
Κριτική Παικτών














